Από τότε που τα πορτοκάλια έκαναν την εμφάνισή τους στη Μέση Ανατολή, οι άνθρωποι αποστάζουν τα πέταλα για να παράγουν γευστικό και αρωματικό νερό από άνθη πορτοκαλιάς για την προετοιμασία φαγητού.
Στα τέλη του 17ου αιώνα, η Anne Marie Orsini, δούκισσα του Bracciano και πριγκίπισσα της Nerola, στην Ιταλία, χρησιμοποίησε την ουσία των πικρών ανθών της πορτοκαλιάς για να αρωματίσει τα μπάνια της. Σήμερα, το άρωμα συνεχίζει να κερδίζει δημοτικότητα.
Μια διασταύρωση μεταξύ ενός πόμελο και ενός μανταρινιού, το πορτοκάλι καλλιεργήθηκε αρχικά από αρχαίους Νοτιοανατολικούς Ασιάτες και ως εκ τούτου είναι γνωστό σε πολλές γλώσσες ως το «κινέζικο μήλο». Σε αντίθεση με αυτό που θα περίμενε κανείς, το όνομα πορτοκαλί στην πραγματικότητα δεν αναφέρεται στο χρώμα αλλά, αντ' αυτού, προέρχεται από τη σανσκριτική λέξη που σημαίνει αρωματικό.
Μετά από χιλιάδες χρόνια, τα οπωροφόρα δέντρα εξαπλώθηκαν στη Βόρεια Αφρική τον Πρώτο αιώνα μ.Χ. Αργότερα, η μαυριτανική κατάκτηση της Ισπανίας εξαπλώθηκε βόρεια στην Ευρώπη. Οι σπόροι πορτοκαλιού έκαναν το ταξίδι πέρα από τον Ατλαντικό με τον Κολόμβο, εξαπλώνοντας γρήγορα στις θερμότερες περιοχές της Βόρειας Αμερικής, της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής καθώς και στην Καραϊβική.